Tekirdağ Büyükşehir Belediyesi, toplu taşıma kartı olanlardan dolum ücreti adı altında 50 TL, kart yenileme içinse 70 TL alıyor. Hem de bu ücretler “ücretsiz” kart sahipleri için de geçerli. Emeklisi, yaşlısı, öğrenci fark etmiyor… Hani bu kartlar “ücretsiz ulaşım hakkı” içindi?

Bakın Tekirdağ’ın nüfusu 1 milyon 138 bin. Bunun en az 138 bini çocuk diyelim, geri kalan vatandaşın çoğunun cebinde bir kart var. Belediyenin kasasına giren parayı bir düşünün… Ve sonra dönün bakın: Emekli açlık sınırında geçinmeye çalışıyor. Bu insanlardan 50-70 TL istemek insaf mı? Sizin için bir anlam ifade etmese de artık çoğu vatandaş için o para bile çok önemli!

Eğer kartı uzatmak için alınan bu ücret bir nevi bağış gibi görülüyorsa, en azından 65 yaş üstü için kaldırılmalı. Onlar bu ülkenin yükünü yıllarca sırtlamış insanlar. Bugün minibüse binmek yerine belediye otobüsünü seçiyorlarsa, bu “ücretsiz kart” onlara bir nefes olsun diye verildi, bir yük değil!

…

Geçen hafta Kumburgaz’dan hüzünlü bir haber aldık. Eski Belde Belediye Başkanı Halil Hayri Erçağ vefat etti. Son derece dürüst bir insandı ve benim dostumdu. O, Türkiye’de bir ilki yapmış bir isimdi. Belediye başkanlığına aday olurken 100’ü aşkın gayrimenkulünü, tek tek adres ve değeriyle gazetelere ilan veren tek kişiydi.

Süleyman Demirel bile kendisini milletvekili yapmak istedi, kabul etmedi. “Benim yerim halkımın yanı” dedi. Gerçekten de halk onu çok sevdi. Dürüstlüğüyle, şeffaflığıyla örnek bir isimdi. Onun için dükkanlar kapandı, yazlıkçılar bile cenazesine koştu. Allah rahmet eylesin.

…

Bir başka mesele ise Yeniçiftlik’teki su sorunu. TESKİ, Marmara Ereğlisi’nden gelen hatlarda arıza olduğunu duyurdu. Doğrudur, ama bu hatlar artık çürümüş. Yenilenme şart!

Yeniçiftlik’in nüfusu 20 bin. Yıllardır belediye var, ama hala kanalizasyon yok! Bu, utanılacak bir durum değil de nedir?

Yer üstüne harcanan paralar göz önünde, yer altına yatırım yapmak kimsenin işine gelmiyor. Ama altyapı bir gün çökerse üst yapının da bir anlamı kalmaz!

…

Ve bir başka sessiz çığlık: Marmara Ereğlisi Devlet Hastanesi önü.

Otobüsten inen yaşlı bir hasta, hastaneye ulaşmak için ya tehlikeli bir dik merdiveni ya da beton bir rampayı geçmek zorunda. Ama ne var? Hiçbir tutunacak yer yok! Ne bir korkuluk, ne bir destek çubuğu…

Orada yaşlı insanlar birbirine tutunarak inip çıkıyor. Düşen, yaralanan oluyor. 40 metre ileride yapılmış bir üst geçit var ama nedense hastane önüne yapılmamış. Peki bu üst geçit oraya taşınamaz mı? Elbette taşınır! Ama mesele istemek…

Bir köprü, bir korkuluk, bir tutunacak dal… Bunlar hayat kurtarır.

Ama görüyoruz ki bazı yöneticilerin aklı “üstteki afişlerde” kalmış, “alttaki gerçekler” ise kimsenin umurunda değil.

Bir karttan 70 TL almak kolay. Bir merdivene tutunacak demir koymak da öyle. Ama mesele halka değer vermekte. Sayılara değil, yaşanmışlıklara kulak vermekte.

Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 84. sayısından alınmıştır.

TEKİRDAĞ CANLI HABER