Özlem Gürakar (Köşe Yazısı) ELİNE, BELİNE, DİLİNE SAHİP OL! - Tekirdağ Canlı HaberTekirdağ Canlı Haber

21 Kasım 2026 - 14:20

Özlem Gürakar (Köşe Yazısı) ELİNE, BELİNE, DİLİNE SAHİP OL!

reklam
Özlem Gürakar (Köşe Yazısı) ELİNE, BELİNE, DİLİNE SAHİP OL!
Son Güncelleme :

20 Kasım 2026 - 19:58

17 views

Eskilerin çok anlamlı, bir o kadar da ağır bir öğüdü vardır: “Eline, beline, diline sahip ol!”

Üç beş kelimeye sığdırılmış koca bir ahlak anlayışı…

Başkasının hakkına el uzatmamak, kimsenin namusuna göz dikmemek, dilinle insanları incitmemek, yalan söylememek, iftira atmamak, kimsenin hayatını karartmamak…

Peki, bugün kaç kişi bu öğüdün gereğini yerine getiriyor?

Daha da önemlisi, bu sözün derin anlamını gerçekten kaç kişi biliyor?

İnsan olmak, her şeyden önce başkasının sınırına saygı duymakla başlar.

Kimsenin malında, mülkünde gözün olmamalı; kimseyi bakışınla, sözünle ya da davranışınla rahatsız etmemelisin.

İnsanların arkasından yalan söylememeli, iftira atmamalısın.

Bir başkasının emeğini, hakkını, onurunu çalmamalısın.

Ancak bugün asıl sorgulamamız gereken konu başka:

Haksızlığı yapanla, o haksızlığın bedelini ödeyen neden çoğu zaman farklı insanlar?

Birileri yalan söylüyor, başkasının hayatı altüst oluyor.

Birileri iftira atıyor, masum insanlar suçsuz olduklarını kanıtlamak için çabalıyor.

Birileri başkasının hakkını yiyor, hakkı yenen adalet kapılarında yıllarca bekletiliyor.

Peki ya haksızlığı yapanlar?

Onlar çoğu zaman hiçbir şey olmamış gibi hayatlarına devam ediyor.

Zaman geçiyor, gündem değişiyor, insanlar unutuyor.

Dosyalar kapanıyor, konular gündemden düşüyor.

Ama mağdurun yaşadıkları, ailesinin çektiği acı ve hayatında açılan yara öyle kolay kapanmıyor.

Çünkü bir insanın attığı iftira birkaç dakikada söylenebilir; ancak o iftiranın bir ömre yayılan sonuçları olur.

Asıl tehlike de tam burada başlıyor!

Haksızlığın sıradanlaşması, kötülüğün normalleşmesi ve insanların başkasının acısına duyarsızlaşması…

Artık öyle bir noktaya geliyoruz ki insanlar yaptıklarından utanmak yerine, yaptıklarını pişkinlikle savunabiliyor.

Haksızlık yapan kendini haklı, hakkını arayanı ise suçlu gibi gösterebiliyor.

Üstelik bazen en büyük zararı, gerçeği araştırmadan hüküm verenler veriyor.

Oysa adalet, yalnızca suç işleyene ceza vermek değildir.

Adalet; hakkı yeneni korumak, mağdurun sesini duymak, masumun itibarını gözetmek ve herkes için hukuku eşit uygulamaktır.

Güçlüye başka, güçsüze başka işleyen bir düzenin adı adalet olamaz.

Elbette kimse yargılanmadan suçlu ilan edilemez.

Ancak hiç kimse de sahip olduğu güç, makam, para ya da çevre sayesinde başkasına zarar verme hakkını kendinde göremez.

Hukuk da vicdan da kişiye göre değişmemelidir.

Cumhuriyet’in bize emanet ettiği değerleri korumak istiyorsak önce insan olmanın gereğini yerine getirmeliyiz.

Hak, hukuk, ahlak ve vicdan yalnızca güzel sözlerden ibaret kalmamalı.

Çocuklarımıza dürüstlüğü anlatırken kendi davranışlarımızla da örnek olmalıyız.

Elin harama uzanmasın, gözün başkasının hakkına kaymasın, dilin insanları yakıp yıkmasın!

Herkes bir kez olsun kendine şu soruyu sorsun:

“Başkası bana yapsa asla kabul etmeyeceğim bir şeyi ben neden başkasına yapıyorum?”

Çünkü mesele yalnızca suç işlemek değil, o suçu kendine hak görmektir.

Mesele yalnızca ceza almak değil, başkasının hayatında açtığın yaranın sorumluluğunu taşıyabilmektir.

Unutmayalım; her insanın bir onuru, her hakkın bir sahibi, her haksızlığın bir mağduru vardır.

Hiç kimse başkasının hayatını karartma hakkına sahip değildir.

Yalan söyleyenin değil gerçeğin, iftira atanın değil masumun, hakkı yiyenin değil hakkı yenenin yanında durmalıyız.

Adalet, ancak suçu işleyenin hesap verdiği, masumun bedel ödemediği bir düzende anlam kazanır.

Eline, beline, diline sahip ol!

İnsanın en büyük sınavı, başkasına yapabileceklerinin değil, yapmaması gerekenlerin farkında olmasıdır.

Saygılarımla…

Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 115. sayısından alınmıştır.

TEKİRDAĞ CANLI HABER

reklam

YORUM YAP

Bu yazı yorumlara kapatılmıştır.

reklam-->
reklam