Rahmi Turan’ın; genel yayın müdürlüğünü yaptığı 1968/1999 yılları arasında yayınlanan günde 1 milyon adet gazete basıp satan GÜNAYDIN GAZETESİ’nde, yayınlanan haberlerim karşılığı ücret aldığım için, haber konularını kendim seçiyor, gazete yönetimi film ve banyo için benden ücret almıyordu.’

1 Mayıs 1977’de Günaydın Gazetesi,  Taksim meydanına 6 kadrolu gazeteci yollamıştı.

İşin ilginç yönü her haberi; Rahmi bey tek tek inceliyor, seçiyor, hatta hangi sayfada yayınlanacağını bizzat kendi karar veriyordu. Beğenmediği haberler toplantı sonrası özel yerde anında imha ediliyordu.

O zaman İstanbul Kadıköy’de yaşıyordum. Bir arkadaşın arabasıyla gün ağarmadan Üsküdar iskelesine geldim ve Kabataş /Üsküdar arası çalışan motora atlayıp Kabataş ve oradan yayan olarak gün aydınlanmaya başladığında Taksim’e ulaştım.

Taksim Gezi parkında bir bank da saat 10’a kadar dinlendim. Sonra görev başladı. Taksim’e çıkan tüm yollar motorlu araçlara kapatılmıştı. Sendikalar yayan yürüdüklerinden meydanda yer almaları uzadıkça uzadı. Merasim 12.00 de başlıyacaktı. Olmadı. İşçilerin Taksim meydanına gelme işi 16.30’a kadar devam etti.

1 Mayıs 1977 törenine 53 dernek ve 99 işçi sendikası resmen katılıyordu. 30 Nisan 1977 tarihli BAYRAK gazetesi manşet olarak şu başlığı atmıştı: “1 mayıs günü DİSK ve MAOcu gruplar arasında büyük çatışma bekleniyor”

HERGÜN gazetesi 30 Nisan 1977 de “Milliyetçi işçi sendikaları  (MİSK) Gn. Baş. Ömer Faruk Akınca imzasıyla manşeti: KOMİNİST BAYRAMINDA İHTİLALİN PROVASI YAPILACAK” diye yazıyordu.

DİSK Gn.Baş. Kemal Türker 18.45 de başladığı konuşmasını 19.03 de bitirdive Saygı duruşuyla miting sona erdirilmişti.

Fotoğraflar çekmiştim. Bu kalabalıkta Günaydın’ın bulunduğu Gülhane parkı üstüne gitmek mümkün değildi. O tarihlerde gezi parkı ile Hilton otel arası bali çeken çocukların mesken tuttuğu alandı. Onlara ait gelmişken haber yaparım diye düşünürken şu anda cami yapılmış olan yerde İstanbul Belediyesine ait sular idaresi vardı.

Benim bulunduğum yer de, meydanda ki Pamuk eczanesinin önü. Arada ki mesafe 35 metre kadardı. İlk silah sesi 19.03 de, Sular idaresinin duvarları üzerinden geldi. Aniden halk paniğe kapıldı. İlk atışın akabinde Taksim PTT üstü, Pamuk eczane üstü 5nci kat, Marmara otelinin 6 ve 7nci katlardan tabanca kullanılarak ateş başladı.

Meydanda; ertesi gün gazetelerin yazdığında 500 bin işçi kaçacak yer arıyordu. İlk adı Marmara otel sonra defalarca değişen meşhur otelin yanında ki dar Kazancı yokuşuna koşuyordu. Tophaneye doğru koşuyordu.

Kazancı yokuşunda ki VAKKO mağazasını geçtikten 15 metre ötede kim getirdi ise hala bilinmiyor bir eski kamyon yolu tıkamıştı.

Ben Kazancı yokuşuna yakın olmama rağmen kalabalık arasına karışmadım. İstiklal caddesine dönmek istedim. Başarılı olamadım. Taksim heykeli yanına gidip heykeli siper aldım.

Bu arada ilginçtir açılan ateşlerden kimse yaralanmadı. Polis, ateş edilen mekânlara ateş ettiğini gördüm ve aradan 1 saat sonra Kazancı yokuşunda EZİLME ve BOĞULMA nedeniyle 28 kişinin cesedi üst üste cankurtaranların gelmesini bekliyordu.5 kişiden 1 i mermi, 4 ü de bıçakla hakkın rahmetine kavuştu.

Başbakan Süleyman DEMİREL’in açıklaması Radyolarda yayınlanmaya başladı. Demirel mitingin uzamasını gereksiz bulmuştu. Olaya 25 savcı el koydu.1976 da 1 yıl önce DİSK burada 1 mayısı kutlamış olay çıkmamışdı.1 yıl sonra 1977 de 34 ölü,136 yaralı ve 465 göz altı.

Olayda polis ve olay yeri görevlileri yerde tek boş mermi kovanı bulamadı. Miting ve kutlama 10 bin kişilik DİSK güvenlik ordusu bir işe yaramadı. SUÇLU KİM HALA BİLİNMİYOR.

Devlet eski TİPli Mehmet Ali Aybar, Kominist partisi, MAO cular, HALKIN YOLU, HALKIN KURTULUŞU ve HALKIN BİRLİĞİ’ni şüpheli bulmasına rağmen hiçbir netice çıkmadan olay tarihe karıştı.

Özcan BÜYÜKOĞLU