Tekirdağspor’da ne zaman biri çıkıp “Biz altyapıya sahip çıkıyoruz, geleceğimizi gençlerde görüyoruz” diyorsa, insan ister istemez o cümlenin arkasına bakmak istiyor. Çünkü futbolda bazı sözler vardır; gerçekten bir vizyonu anlatır. Bazı sözler de vardır ki eldeki imkânsızlığın üzerini örten güzel bir perdeye dönüşür.

“Altyapıya önem veriyoruz” demek tek başına bir proje değildir.

Hele hele profesyonel ya da yarı profesyonel liglerde mücadele eden bir kulübün yönetimi bunu sürekli öne çıkarıyorsa, insanın aklına şu soru geliyor: Gerçekten uzun vadeli bir futbol yapılanması mı kuruluyor, yoksa yönetim kaynak bulamadığı için mecburiyet mi “gelecek projesi” diye anlatılıyor?

Çünkü altyapı yalnızca genç futbolcuyu A takıma çıkarmak değildir. İyi antrenör ister. Tesis ister. Scout ağı ister. Beslenme, eğitim, psikolojik destek ister. Genç oyuncuyu yetiştirirken yanına tecrübeli futbolcular koyabilmeyi ister. En önemlisi de yıllara yayılan ciddi bir plan ister.

Bunlar yoksa, “gençlere şans veriyoruz” söylemi çoğu zaman başka bir gerçeğin tercümesidir:

Transfer yapacak bütçemiz yok. Kadro kuracak ekonomik gücümüz sınırlı. Bu sezon ligde kalabilirsek başarı sayacağız.

Bunda utanılacak bir taraf da yoktur.

Kulübün maddi durumu kötüyse yönetim çıkar, açıkça söyler. “Tekirdağspor’un bugünkü ekonomik şartları bunlar. Borcumuz bu. Gelirimiz bu. Bu sezon önceliğimiz kulübü ayakta tutmak ve ligde kalmak.” der.

Şehir de gerçeği bilir.

Asıl problem, mecburiyeti vizyon diye pazarlamaktır.

Tekirdağ gibi nüfusu, ekonomisi, sanayisi ve futbol potansiyeli yüksek bir şehirde Tekirdağspor’un hedefinin yıllar boyunca yalnızca “ligde tutunmak” olması kabul edilebilir bir kader değildir. Elbette her sezon şampiyonluk mümkün olmaz. Elbette ekonomik gerçekler vardır. Fakat yönetim dediğimiz makam da zaten o kaynakları üretmek, şehri kulübün etrafında toplamak, sponsor bulmak ve yeni gelir modelleri oluşturmak için vardır.

Yönetim yalnızca mevcut parayı harcayan makam değildir.

Yönetim, olmayan kaynağı oluşturabilme becerisidir.

Sanayiciyi ikna edeceksiniz. Esnafı kulübün parçası hâline getireceksiniz. Taraftarın yeniden tribüne dönmesini sağlayacaksınız. Forma sponsorluğu, reklam alanları, kombine, ürün satışı, altyapı sponsorlukları gibi gelir kapılarını büyüteceksiniz.

Bunları yapamayıp ardından “altyapıya dönüyoruz” demek kolaydır.

Elbette Tekirdağ’ın çocukları oynasın.

Hatta mümkün olduğunca çok oynasın.

Tekirdağspor’un formasını Tekirdağ’ın çocuklarının giymesinden daha güzel ne olabilir?

Ama altyapı, yoksulluğun romantikleştirilmiş adı olmamalıdır.

Altyapı bir mecburiyet değil, tercih olduğunda değerlidir. Yönetim güçlü bir kadro kurabilecek imkâna sahipken genç oyuncuyu yetiştiriyor ve ona forma veriyorsa bunun adı vizyondur. Başka oyuncu alacak paranız olmadığı için gençleri sahaya sürüyorsanız bunun adı ise ekonomik zorunluluktur.

Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 110. sayısından alınmıştır.

TEKİRDAĞ CANLI HABER