Tekirdağ’da havalar ısınıyor.
Sahilde akşam yürüyüşleri uzuyor, çay bahçeleri dolmaya başlıyor.
Esnaf vitrininin kepengini her sabah biraz daha büyük bir umutla açıyor.
Yazın ayak sesleri artık kapıda…
Ve her Tekirdağlının bildiği o heyecan yeniden şehrin üzerine yayılıyor.
Kurban Bayramı’nın ardından gözler Haziran ayına; 11-12-13-14 Haziran tarihlerinde düzenlenecek Uluslararası Tekirdağ Kiraz Festivali’ne çevriliyor.
Bu yıl festival tam 60. kez kapılarını açacak.
Dile kolay…
Bir şehrin hafızasına dönüşmüş 60 yıllık bir gelenekten söz ediyoruz.
Her yıl olduğu gibi bu yıl da en çok merak edilen soru belli; “Bu yıl hangi sanatçılar geliyor?”
Elbette sadece konserler değil…
Festival programı, yarışmalar, kortejler, stantlar, sahil etkinlikleri ve eğlenceler de şimdiden konuşulmaya başlandı.
Bir de festivalin ruhunu taşıyan o klasik soru var: “En güzel kirazı bu yıl kim yetiştirdi?”
Peki ya ruh?
Asıl mesele tam da burada başlıyor.
Festival demek yalnızca sahneye çıkan sanatçılar değildir.
Festival; sokaktaki simitçinin yüzünün gülmesidir.
Otellerin günler öncesinden dolmasıdır.
Taksicinin, kafecinin, küçük esnafın nefes almasıdır.
Gençlerin başka şehirleri değil, kendi şehrini konuşmasıdır.
Kabul edelim; Tekirdağ’ın bugünlerde morale, hareketliliğe ve ekonomik bir nefese ihtiyacı var.
Yüksek maliyetlerin, geçim telaşının ve ekonomik sıkışmışlığın gölgesinde geçen günlerde böylesi organizasyonlar sadece eğlence değil; aynı zamanda toplumsal bir motivasyon kaynağı oluyor.
Ancak burada hassas bir denge de var.
Bu 60 yıllık miras; esnafı kalkındırıyorsa, turizmi hareketlendiriyorsa, şehrin tanıtımına katkı sağlıyorsa ve Tekirdağ’ın adını Türkiye’ye yeniden güçlü şekilde duyurabiliyorsa gerçek anlamını bulur.
İşte o zaman bu şehir sadece konser izlemez…
Yeniden nefes alır.
Çünkü Kiraz Festivali yalnızca birkaç günlük bir etkinlik değildir.
Bir nesilden diğerine aktarılan şehir kültürüdür.
Anne ve babasının elinden tutarak festival alanına gelen çocukların, yıllar sonra kendi evlatlarını aynı sahile götürmesidir.
Şehir aidiyeti dediğimiz duygu tam olarak budur.
Şimdi sahil hazırlanıyor.
Esnaf bekliyor.
Gençler heyecanla gün sayıyor.
Yine kalabalık olacak…
Yine trafik kilitlenecek…
Yine iğne atsan yere düşmeyecek.
Ama biliyor musunuz?
Şehir dediğiniz şey biraz da o kalabalığın içindeki ortak sevinçtir.
Kulak verin uzaktan gelen o festival müziğine…
Çünkü o ses yalnızca festivalin değil; Tekirdağ’ın yeniden canlanışının sesidir.
Saygılarımla…
Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 104. sayısından alınmıştır.
TEKİRDAĞ CANLI HABER
-->
