2026 yılı ülkemizde okullarda bu yıla kadar yaşanmayan olaylara sahne oldu. Önce Şanlıurfa’nın Siverek İlçesi’nde 16 kişinin yaralanmasıyla sonuçlanan olaydan bir gün sonra Kahramanmaraş’ta yaşanan bir öğrencinin yaptığı silahlı saldırılarda ölen ve yaralanan öğrenci ve öğretmenlerimiz oldu. Kahramanmaraş’ta yaşanan saldırıda biri öğretmen sekizi öğrenci olmak üzere 9 kişi hayatını kaybetti. Bu nedenle bu yıl çocuklarımız Dünyada kendilerine bayram hediye edilen tek ülke olan Türkiye Cumhuriyeti’nin yani ülkemizin çocukları bayramlarını gönüllerince kutlayamadılar.

Ülke tabir yerindeyse ayağa kalktı. Milli Eğitim Bakanı Yusuf Tekin’in istifası istendi. Bu olayların tek sorumlusu Milli Eğitim Bakanı mı? Ailelerin daha doğrusu hepimizin suçu yok mu? Son yıllarda artan zamlar ve yaşanan olumsuz ekonomik koşullar dolayısıyla aileler geçim derdine düştüler. Çocuklarını daha doğrusu çocuklarınla vakit geçirmeyi, onlarla ders yapmayı, onlara sevdiklerini söylemeyi ve göstermeyi unuttular. İlkokul çocuklarını bırakın dört- beş yaşındaki çocukların elinde akıllı telefonlar ve tabletleri verdiler. Onlarda olmayan yasaklar nedeniyle kendilerine göre siteleri girip filmler izlediler.

Bu konuda televizyon kanallarının da maşallahı var. Hemen hemen her kanalda yayınlanan dizilerin birinde mutlaka mafya var, hesaplaşma var kısacası ateşlenen silahlar ve vurulan insanlar var. Bizim gençliğimizde yayınlanan dizilerde aile birliği, komşuluk, paylaşma vardı. Sevgiyle birbirine bağlı olan kardeşler ve akrabalar vardı. Bugün bunlar var mı? Sevgi var, sevgililer var ama kim kimin sevgilisi, kim kimin karısı veya kocasıyla birlikte belli değil. Aile kavramı veya ailenin önemini anlatan, kardeşliği ve kardeşlik sevgisini anlatan kaç dizi var?

Bir zamanlar çok sahnelenen “PAYDOS” piyesi vardı. Bir öğretmenin hayatını, o öğretmenin öğrencilerine olan sevgisini, öğrencilerinin öğretmenlerine olan sevgi ve saygısını anlatırdı. Ben ilkokula başladığımda annem bana “Bak kızım ben sana konuşmayı, yürümeyi öğrettim. Öğretmen de okuma yazmayı öğretecek. Bize nasıl saygı ve sevgi gösteriyorsan, öğretmenine de göstereceksin. Derslerde öğretmenini can kulağıyla dinleyecek ve öğrettiklerini öğreneceksin” demişti. Şimdi veliler çocuklarına okula başlarken ne diyorlar merak ediyorum. Öğrenci doğru veya yanlış öğretmeni veya okulda yaşadığıyla ilgili bir şey anlattığında veliler öğretmene gidiyor veya şikâyetçi oluyorlar.

Öğretmenlerin de hataları varsa onlarda bu hatalarını düzelmelidirler. Yetersiz eğitim kadroları yeniden düzenlenmeli ve çocuklarımızın hak ettiği şekilde eğitim almaları ve yarınlara hazırlanmaları sağlanmalıdır. Cumhuriyetin kurulduğu yıllarda bundan en çok 10 yıl öncesine kadar okullarda güvenlik görevlisi var mıydı?  Böyle bir ihtiyaç var mıydı? Yoktu, bugün neden ihtiyaç var? Okullar nasıl bu hale geldi? Okullara öğrenciler nasıl silah getirebiliyor? Aileler neden çocuklarının çantalarını veya çocuklarını kontrol edip ilgilenmiyor?

Bugünlere gelmede hepimizin hatası var, o zaman hepimiz düşünmeli, nerede, ne gibi hatalar yaptığımızı bulmalı ve düzeltme yollarını aramalıyız. Bunu yapmalıyız ki gelecek yıllarda yaşanacak 23 Nisan Çocuk Bayramı’nı çocuklarımız buruk geçirmesin. Bayrağını eline alıp gönlünce bir bayram yaşasın ve bu bayramını dünya çocukları ile paylaşsın. Gün, günah keçisi arama zamanı değil yaşanan yanlışları düzeltme ve bir daha yaşanmaması için tedbirleri alma günüdür.

Çocuklarımız yarınlarımız lafının söylemden çıkıp hayata geçtiği, her öğrencinin hakkı olan eğitim aldığı, çocuklarımızın bayramlarını gönlünce yaşadığı bir dünyada buluşmak dileğiyle. Buluşuncaya kadar esen kalın.

Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 103. Sayısından alınmıştır.

TEKİRDAĞ CANLI HABER