Bizim neslimiz, vedaları kibar yalanlarla örtmeyi marifet sayan bir nesildi. Gerçek duyguların yerine koyulan nazik cümlelerle kimseyi kırmadan uzaklaşmanın, olgunluk olduğuna inandık. O yüzden ayrılırken en sık kurulan cümleydi: “Sen çok iyisin, ben seni hak etmiyorum.”
Bu cümle, aslında bir samimiyet eksikliğinin, yüzleşme korkusunun, duygusal sorumluluktan kaçışın paravanıydı. Ne tam bir itiraf, ne de gerçek bir vedaydı. Bir tür kaçıştı. İyiliği bahane ederek uzaklaşmak, suçu karşıya değil, kendine atarak vicdanı rahatlatmak… Ama bu, iyileştirmedi. Sadece üstünü örttü. Ve şimdi, bu “kırmadan kırmayı öğrenmiş” neslin çocukları büyüyor.
Yeni nesil, “iyi ol” nasihatleriyle değil, “güçlü ol” direktifleriyle büyüyor. Ağlamamayı öğreniyor. Sessiz kalmayı başarı sayıyor. Gerekirse duygularını yutuyor ama asla “zayıf” görünmüyor.
Çünkü onlara iyi insanların üzülüp terk edildiği, güçlülerin ayakta kaldığı öğretildi. “İyi insanlar kaybeder” şablonu bir kader gibi işlendi hayatlarına. Ve böylece kalpleri zırh gibi sertleşti. Kırılmamak için bağ kurmamayı, incinmemek için duvar örmeyi tercih ettiler. Artık kimse “hak etmediği bir sevgiyi” değil, “kazandığı bir gücü” istiyor.
İletişim, dürüstlükten çok stratejiye, duygular samimiyetten çok sakınmaya dönüştü.
Ve şimdi bu çocuklar büyüyor. Geleceğe hazırlanıyorlar. Lider olacaklar, aşık olacaklar, aile kuracaklar. Ama içlerinde bir yer hâlâ yüzleşmekten çekinen bir anne ya da babanın yankısıyla dolu.
Yeni kuşak, duyguları filtreliyor. Gerçek kırılganlık yerine, “cool” olmak, uzak durmak, anlamamak ya da anlamazdan gelmek var. Çünkü anne-babaları da çoğu zaman “ne hissettiğini” değil, “nasıl göründüğünü” anlattı. Çünkü biz, iyilik bahanesiyle terk edilen bir nesildik.
Bugün karşımızda gerçek manada özgüveni balonla şişirilmiş bir gençlik var. Ne tam bağ kurabiliyor ne de tam kopabiliyor. Hayatı “ghostlamak” üzerinden öğreniyor. “Açık konuşalım” cümlesi bile bir tehdit gibi algılanıyor. Çünkü duygusal açıklık, alışkın olmadıkları bir çıplaklık artık.
Velhasıl…
Güven Tekirdağ Gazetesi’nin 101. sayısından alınmıştır.
TEKİRDAĞ CANLI HABER
-->
